به رنگ زیتون


+  

                             فلسفه

    نخودی گفت لوبیایی را                    کزچه من گردم تو چنین دراز

    گفت ماهردورابباید پخت                  چارهای نیست بازمانه بساز

    رمزخلقت به ما نگفت کسی              این حقیقت مپرس زاهل مجاز

    بدرازی وگردی من وتو                   ننهد  قدر چرخ شعبده باز   

   هردوروزی دراوفتیم به دیگ             هردوگردیم جفت سوزوگداز

   نتوان بود با فلک گستاخ                    نتوان کردبه هرگیتی ناز

   سوی مخزن رویم زین مطبخ              سراین کیسه گردد اخرباز

   برویم ازمیان ودم نزنیم                     بخروشیم لیک بی اواز

  این چه خامی است چون دراخر           اتش امدمن وتورادمساز

  گرچه درزحمتیم بازخوشیم                 که به مانیزخاق راست نیاز

  دهر برکارکس نپردازد                      هم تو برکارخویشتن پرداز

  چون تن وپیرهن نخواهدماند               چه پلاس په جامعه ممتاز

                              ماکزانجام کاربی خبریم

                              چه توانیم گفت ازاغاز

شعرازپروین اعتصامی

 

                                                                       

 

نویسنده : mkasaeean ; ساعت ۱٢:۱٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۳/۱٢/۱٠
تگ ها:
comment نظرات () لینک