به رنگ زیتون


+  

     تناقض مهم زمان ما در تاریخ ،دران است که:

روز به روز آزاد راه های وسیع تری می سازیم ،

 

درحالی که دیدگاههای باریک تری داریم.

 

وقت بیشتری صرف می کنیم ،اما کمتر داریم.

 

بیشتر می خریم،ولی کمتر لذ ت می بریم.

 

خانه های بزرگتری داریم،ولی خانواده های کوچکتر

.

مدارک علمی بالاتری داریم ،اما احساسی کمتر.

 

دانش بیشتری داریم،اما عدالتی کمتر.

 

متخصصان بیشتری داریم، اما مشکلاتی بیشتر.

 

داروهای بیشتری داریم،ولی سلامت کمتر.

 

دارایی هایمان را چندین برابر نموده ایم،اما به ارزش هایمان نیفزوده ایم.

بسیار سخن می گوییم،حال انکه به ندرت

 

 

عشق می ورزیم درعوض زیاد متنفرمیشویم.

آموخته ایم که چگونه امرار معاش کنیم،

 

اماهنوززیستن رافرانگرفته ایم.

سالهای زیادی به زندگیمان افزودیم،ولی

 

زندگی حقیقی رابه سالهای عمر مان اضافه نکرده ایم.

فراموش کرده ایم که سیرت زیبابرتراز

 

صورت زیباست.

تمام راه را تا کره ماه سفر کرده ایم باز گشتیم

وحال زحمت رفتن به ان سوی خیابان برای

 

دیدار همسایه ای جدیدرابه خودنمی دهیم.

بر فضای بیرون تسلط یافته ایم ولی بر

فضای درون کوچک ترین تسلطی نداریم.

اتم هاراشکافته ایم ولی قادر به شکستن تبعیض نبوده ایم.

 

درامدبیشتری داریم،اما اخلاقیات کمتری.

فراموش کردهایم مهم بودن خوب است،

لیکن خوب بودن مهم تراست.

 

ازیادبرده ایم که هد ف اصلی،عمل صحیح

است ونه صرف اعتقاد صحیح.

واین متعلق به زمانی است که تفریح بیشتری داریم

ولی لذت کمتری.

 

غذاهایی بیشتر ولی تغذیه کمتر.

این هنگامی است که از پشت پنجره چیزهای

زیادی دیده می شود ولی انبار تهی است وبه عبارتی

ادعای بیشتری داریم ولی درونمایه ای کمتر.

هنگامی که واعظان بدان چه خود می گویند

نیز عمل نمی کنند.

 

 

 

 

 

 

نویسنده : mkasaeean ; ساعت ۱٢:٠٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٤/۸/٤
تگ ها:
comment نظرات () لینک